Jón og Gylfi skoða efnahagshrunið, birtist í Vísbendingu snemma árs 2009

Jón Daníelsson og Gylfi Zoega gerðu fróðlega skýrslu um hrun efnahagskerfisins. Þar eru peningastefna og háir stýrivextir nefnd meðal ástæðna hrunsins, en lítið er rætt um hvers vegna stýrivextir hækkuðu. En í úttekt Seðlabanka Íslands frá 2003 hafði verið bent á að stóriðjuframkvæmdir á Austurlandi og víðar myndu leiða til mikillar þenslu og vaxtahækkana. Skýrsla Jóns og Gylfa hefur haft mikil áhrif á umræðuna um hrunið og hefði verið fróðlegt að sjá skoðanir þeirra á þessum þætti.

What is Icelander's benefit when dealing with foreign investors?

Slides

Fyrirlestur (á ensku )á fundi með John Perkins á Háskólatorgi 7. apríl. Kárahnjúkavirkjun kostaði tæplega 80% meira en ráðgert var í dollurum talið, ef miðað er við kostnaðartölur Landsvirkjunar og dollaragengi í arðsemismati fyrirtækisins frá 2002 og 2007. Þenslan í efnahagslífinu sem endaði með hruni í haust var ekki slys, heldur eitt meginatriðið í stefnu stjórnvalda. Uppbygging stóriðju var lykilatriði í að viðhalda þenslu. Seðlabankinn benti á það 2002 og 2003 að vextir myndu hækka ef farið yrði í virkjanaframkvæmdir. Stjórnmálamenn og leiðtogar vinnumarkaðssamtaka sem börðust fyrir stóriðjuframkvæmdum neituðu að viðurkenna þetta samhengi – og þeir mótmæltu öllum vaxtahækkunum sem fylgdu á eftir. Rætt er um Morgunblaðið sem hvatt hefur fólk eindregið til að kaupa bréf í bólufyrirtækjum á undanförnum árum (og notað háfleyg orð um þau). Svipaður tónn er í skrifum blaðsins um fjárfestingar landsmanna í virkjunum. Mikilvægt er að skoða virkjanir á sama hátt og aðrar fjárfestingar.

Þetta er þjóðarsátt-og þegið þið svo!

Hér er fjallað um stöðugleikasáttmálann svonefnda, þar sem ,,aðilar vinnumarkaðsins“ bjuggu til nýja efnahagsstefnu.

Birtist örlítið breytt í Vísbendingu sumarið 2009.