Birtist á Friður.is 3.4.2005
Á vefsíðunni www.march19th.org hefur nú verið birt skýrsla um aðgerðirnar 19.-20. mars.
Af öllum heimsálfum var minnst um aðgerðir í Afríku, líklega einungis í tveim löndum, Egyptalandi og Suður-Afríku. Aðgerðir voru í a.m.k. átta löndum í Rómönsku Ameríku og níu Asíulöndum, einnig á Nýja Sjálandi og mörgum borgum og bæjum í Ástralíu. Í Evrópu voru aðgerðir í a.m.k. 22 löndum og mörgum bæjum í sumum löndum. Í Kanada voru aðgerðir í meira en 30 borgum og bæjum og a.m.k. á 765 stöðum í Bandaríkjunum, jafnvel meira en 800. Vitað er um aðgerðir í ekki færri en 45 löndum.
Fjölmennustu aðgerðirnar voru í London, Róm, Brussel, Istanbul, New York, San Francisco, Los Angeles og Buenos Aires.
Í Róm voru 60-100 þúsund þátttakendur og einnig voru aðgerðir í mörgum öðrum borgum og bæjum. Þess má geta að föstudaginn 18. mars var allsherjarverkfall meðal opinberra starfsmanna og 200 þúsund manna útifundur í Róm og þess vegna tóku verkalýðsfélögin takmarkaðan þátt í aðgerðunum gegn stríði, auk þess sem margir úr verkalýðsfélögunum sóttu aðgerðir Evrópusambands verkalýðsfélaga (ETUC) í Brussel 19. mars. Þessar aðgerðir í Brussel voru til að mótmæla einkavæðingu og öðrum nýfrjálshyggjutilhneigingum ESB og tengdust reyndar aðgerðum annarra samtaka gegn stríði. Það voru 50-100 þúsund þátttakendur í þessum aðgerðum í Brussel og margir þeirra komu annars staðar frá í Evrópu.
Í Istanbul voru 10-20 þúsund þátttakendur, ríflega 10 þúsund í Buenos Aires og 10-15 þúsund í New York, San Francisco og Los Angeles. En fjölmennustu aðgerðirnar munu hafa verið í London, þar er talið að þátttakendur hafi jafnvel verið 150 þúsund. Í Danmörku voru aðgerðir í 7 borgum og bæjum og í 20 í Svíþjóð.
Mótmælaaðgerðirnar 15. mars 2003 voru fjölmennustu mótmælaaðgerðir sögunnar. Talið er að milli 15 og 30 milljón manns manns hafi tekið þátt í þeim aðgerðum víðs vegar um heim. Það er ljóst að þátttakendur voru miklu færri nú. Það er eðlilegt því að veturinn 2002 til 2003 fólst baráttan í því að koma í veg fyrir stríðið, fólk hafði þá tilfinningu að það með þátttöku þess í aðgerðum gæti það stöðvað stríðið áður en það byrjaði eins og kjörorðin hljóðuðu gjarnan. Þá voru líka stöðugar aðgerðir, stórar og smáar, og þannig var fólk tilbúið þegar kom að þessum stóru alþjóðlegu aðgerðum 18. janúar og 15. febrúar. Það að auki voru fjölmargar ríkisstjórnir og borgarlegir stjórnmálaflokkar andvígir innrásaráformum bandarísku og bresku ríkisstjórnanna og þar með voru fjölmiðlar meira á bandi andófshreyfingarinnar og víða tóku verkalýðsfélög virkan þátt í andófinu. Þótt margar ríkisstjórnir og borgarlegir og sósíaldemókratískir flokkar séu enn gagnrýnir á þessa innrás eru þeir samt í sama liði og Bush og Blair þegar allt kemur til alls og hafa engan áhuga á að vera að hamast meira gegn þeim. NATO heldur sínu striki hvað sem Íraksstríðinu líður.
Þótt aðgerðir Evrópusambands verkalýðsfélaga í Brussel hafi beinst að innanríkisástandi í ESB en ekki Íraksstríðinu tengdust aðgerðir þess í raun aðgerðum friðarhreyfingarinnar og sumsstaðar, svo sem í Istanbul, tóku verkalýðsfélög þátt í aðgerðunum. Þannig verður ekki sagt að verkalýðshreyfingin hafi beinlínis látið af andstöðu sinni gegn stríðinu og er það í samræmi við afstöðu 18. heimsþings Alþjóðasambands frjálsra verkalýðsfélaga í desember síðastliðnum. En þó að allur sá fjöldi sem var andvígur innrásaráformunum fyrir rúmum tveimur árum hafi sennilega ekki skipt um skoðun, þá standa menn nú frammi fyrir orðnum hlut og hafa kannski ekki sömu trú á að mótmælaaðgerðir geti breytt miklu.
Upplýsingar fengust um aðgerðir á um 600 stöðum 15. febrúar 2003 og reyndar á enn fleiri stöðum 15. mars, alls í 98 löndum, en þær voru smærri í sniðum, yfirleitt í formi kertavöku. Fyrir ári voru aðgerðir á tæplega 400 stöðum í Bandaríkjunum en nú á jafnvel 800 stöðum. Allt í allt hafa aðgerðirnar nú sennilega verið álíka víðtækar og fyrir ári. Það má því segja að sú mikla hreyfing sem varð til veturinn 2002 til 2003 sé í fullu fjöri nú tveim árum seinna. Menn halda sambandi um allan heim gegnum internetið, koma saman á samfélagsþingum (sósíalforum), bæði alþjóðlegum og svæðisbundnum, og jafnframt á sérstökum ráðstefnum, nú síðast á þriðju Kaíró-ráðstefnunni 24.-27. mars, en nánar verður sagt frá henni síðar. Og þá er þess einnig að geta að upp úr þessari hreyfningu, eða öllu heldur innan hennar, hefur sprottið sérstök hreyfing gegn herstöðvum og sú hreyfing er í fullri þróun.
Nánari upplýsingar og myndir
er að vinna á fjölmörgum vefsíðum, svo sem þessum:
http://southafrica.indymedia.org/
www.greenleft.org.au/back/2005/620/620p3.htm
http://www.acp-cpa.ca/en/M19-21Reports.htm