Minnispunktar fyrir fyrirlestur á námskeiðinu Kynferði og hnattvæðing í Háskóla Íslands haustið 2002

8. okt. 2002

Einar Ólafsson

 

 

Andófshreyfing gegn hnattvæðingu

(Anti-Globalisation Movement)?

Eða:

 

'Civil Society Movement',

 

'Global Justice Movement',

 

'Anti-Capitalist Movement',

 

'Citizens Movement for World Democracy'

 

'Alternative Movement'

 

 

 

_____________________________

 

 

Elstu hlutar andófshreyfingarinnar:

·        umhverfisverndarsamtök

·        friðarsamtök

·        samtök til stuðnings “þriðja heiminum”

·        alþýðusamtök í “þriðja heiminum”

 

Vestræn samtök þróast

·        frá “Save the whales” (einstökum baráttumálum) gegnum regnskóga-, loftslagsumræðuna o.s.frv. yfir í gagnrýni á stórfyrirtækin og fjármálastofnanirnar

·        eða frá stuðningi við “þriðja heiminn” yfir í sameiginlega baráttu

_____________________________

 

 

Andófshreyfingin á vesturlöndum og í „þriðja heiminum“:

 

Í “þriðja heiminum”:

·        Skuldir þróunarríkjanna

·        Structural Adjustment Programs

·        Alþýðan flosnar upp o.s.frv.

 

síðar (á 9. áratugnum) -  þróuðu löndin:

einkavæðing, niðurskurður velferðarkerfis,

brask, óöryggi á vinnumarkaði, genabreytt matvæli, ofurvald stórfyrirtækjanna o.s.frv.

Corporate Culture........

 

> Samstaða um allan heim – hnattræn hreyfing:

þriðji heimurinn, almenningur á vesturlöndum, verkalýðshreyfingin, æskufólk,  umhverfisverndarsinnar og loks friðarsinnar:

 

sami óvinur, sömu (kapítalísku) lögmálin við að glíma:

·        sweatshops – stórmarkaðir, merkjavörurnar

·        genabreytt matvæli: indverskir smábændur – vestrænir neytendur

·        stríð – vopnaframleiðsla

·        vatnssala í Bólivíu – einkarekin barnaheimili í Danmörku

o.s.frv.

 

_____________________________

 

 

Ekki bara nafnlausir einstaklingar og “utankerfissamtök”

(andófshópar ungs fólks, anarkistar, byltingarsinnaðir hópar o.s.frv.)

 

Líka “viðurkennd samtök” svo sem:

Oxfam

Christian Aid

verkalýðsfélög o.s.frv.

Margir innan kerfisins taka undir ýmsar kröfur og gagnrýni hreyfingarinnar:

 

As one Bank official puts it: "There is a feeling that the shouts on the streets are echoed by murmurs inside the institutions."

James Harding, Financial Times

http://specials.ft.com/countercap/FT33EJSLGRC.html

 

_____________________________

 

Hreyfingin er ekki byltingarhreyfing.

 

Samfylking gegn nýfrjálshyggju o.fl. – innan hennar eru allt frá byltingarsinnuðum komúnistum og anarkistum til fólks sem er einfaldlega á móti arðráni, kúgun og oflbeldi.

 

_____________________________

 

John Cavanagh - Institute for Policy Studies

http://www.fpif.org/discussion/0201globalization/messages/4.html

 

Fjögur tímabil:

·        1960-1980: tímabil umræðna og tilrauna og einstakra báttumála (Nestlé-barnamatur, þáttur IT&T í valdaráninu í Chile, Coca-Cola í Guatemala)

·        1980-1997: Hinn myrki tími – nýfrjálshyggja nær fótfestu

·        1997-11.sept. 2001: Gullöldin!

·        eftir 11. sept. 2001 ?

 

Styrkur hreyfingarinnar:

 

1.     Hún hefur haft áhrif: 1998 MAI, 1999 Seattle.

2.     Hæfni hennar að vera sýnileg.

3.     Bandalag margra afla.

4.     Almenningur að mörgu leyti samstíga hreyfingunni.

5.     Siðferðilegur styrkur.

6.     Vitsmunalegur styrkur.

7.     Hreyfingin samanstendur m.a. af einingum og samtökum sem eru daglega að heyja sína baráttu heima fyrir.

 

_____________________________

 

Breyttist eitthvað eftir 11. sept. 2001?

Sumir vildu meina að dregið hefði úr kraftinum.

Umræður á vegum FOREIGN POLICY IN FOCUS 25. jan. 2002 og í OBSERVER í júlí 2002.

 

Reynt að nýta áhrif af 9/11 til að draga máttinn úr andófshreyfingunni.

Í raun urðu stríðsæsingar USA til að ýta undir friðarhreyfingar og tengja þær við almennu andófshreyfinguna og öfugt.

 

Sumir hafa sagt að tími fjöldaaðgerðanna sé liðinn. Eftirfarandi dæmi um mótmælaaðgerðir eftir 11. sept. 2001 segja annað:

 

2001

9.-12. nóvember: Ráðherrafundur WTO í Doha í Qatar. 50.000 manna mótmælaganga í Nýju Dehli gegn WTO.

 

2002

Janúar: World Social Forum haldið í annað sinn.

Febrúar: Mótmælaaðgerðir vegna NATO-fundar í München.

10. mars: 250.000 manns mótmæla vegna leiðtogafundar ESB í Barcelona.

23. mars: 2 milljónir taka þátt í mótmælaaðgerðum í Róm gegn breytingum á vinnulöggjöfinni.

Maí: Mótmælaaðgerðir í Reykjavík vegna ráðherrafundar NATO

Apríl: Uppreisn í Venesúela.

20. apríl: 75-100.000 manns mótmæla í Washington stríðinu gegn Palestínumönnum. Fjölmennar aðgerðir víða í Bandaríkjunum og annars staðar í heiminum.

Júní: mótmælaaðgerðir í Pérú gegn einkavæðingu vatnsveitna. Mótmælaaðgerðir algengar víða um Suður-Ameríku gegn einkavæðingu og þ.h.

22. júní: Mótmælaaðgerðir í Sevilla vegna leiðtogafundar ESB.

24. júní: Mótmælaaðgerðir í Oslo vegna fundar Alþjóðbankans.

26. ágúst – 4. sept. Ráðstefna SÞ um sjálfbæra þróun í Jóhannesarborg. Mótmælaaðgerðir flesta daga.

 

Nýjustu fréttir haustið 2002:

 

28. september: 400.000 manns mótmæla stríðsundirbúningi í London. Fjölmennar aðgerðir einnig í Róm og Egyptalandi. Smærri aðgerðir víða annarsstaðar.

28. september: Mótmælaaðgerðir í Washington vegna fundar Alþjóðabankans og IMF þar. Um 600 manns handteknir.

1.-2. október: Suður-afríska verkalýðssambandið COSATU skipuleggur allsherjarverkfall með þátttöku meira en tveggja milljóna manna til að mótmæla atvinnuleysi og einkavæðingu.

3. október: 60.000 manna mótmælafundur í París gegn fyrirhugaðri einkavæðingu raforkufyrirtækjanna EDF and GDF.

5.-6. október: Miklar mótmælaaðgerðir víða um heim gegn stríðsundirbúningi. Víða mótmælaaðgerðir áfram 7. október.

 

Cavanagh telur að sigur hefði unnist í tveimur helstu orrustunum eftir 11. sept ekki hefði 11. sept ekki orðið það sem hann varð. Þetta voru WTO í Doha og “Fast Track”, sem var samþykktur í bandaríska þinginu 27. júlí 2002.

"Fast Track" is a procedure through which Congress gives the president authority to negotiate trade agreements and provides special rules for considering those agreements.  Fast Track transfers constitutionally-mandated powers of Congress to the Executive Branch.

Cavanagh taldi að erfiðara væri að skipuleggja fjöldaaðgerðir eftir 11. sept., en það ætti fyrst og fremst við um Bandaríkin, ekki aðra heimshluta. Þó taldi hann þessa erfiðleika orðum aukna og þá mætti ekki aðeins rekja til 11. sept heldur líka til samdráttar og atvinnuleysis sem hefði dregið mátt út verkalýðshreyfingunni. Einn helst styrkur hreyfingarinnar væri samfylkingin (coalition) sem hefði orðið sýnileg eftir Seattle. Sú samstaða hefði boðið nokkurn hnekki eftir 11. sept. en kannski ekki svo verulegan. Stúdentar og trúarhópar hefðu sameinast í friðahreyfingu eftir 11. sept. en ekki verkalýðshreyfingin. Ekki var eining um afstöðuna til Afganistan en hreyfingin lét það ekki hindra samstöðuna gegn “fast track”.

Skoðanakannanir í Bandaríkjunum eftir 11. sept. sýndu að afstaða almennings gagnvart sórfyrirtækjunum var enn jafn gagnrýnin.

_____________________________

 

 

Munurinn á andófhreyfingunni nú og 68-hreyfingunni:

aðallega tvenns konar:

1.     er hún algerleg hnattræn, ekki síður í suðri en norðri. Rennur saman  úr  ýmsum áttum í eina marglita hreyfingu

2.     68-hreyfingin byrjaði sem stúdenta / hippahreyfing (öðru vísi lífsstíll, gegn Víetnamstríðnu o.s.frv. og greindist síðan í ýmsar hreyfingar (kvennahreyfingu, hreyfingu samkynhneigðra, friðarhreyfingu, pólitíska smáhópa).

 

_____________________________

 

World Social Forum

fyrst í janúar 2001

 

Svæðisbundin social forum:

·        Arab Forum for Resisting Globalisation – 8.-14. nóvember 2001

·        Asian Social Forum – fyrsti fundur 10.-12. ágúst 2002. Yfir 100 samtök (organisations and networks) í Asíu, í meira en 20 löndum. Stefnt að Asian Social Forum í Hyberabad á Indlandi í Janúar 2003.

·        European Social Forum – 6. til 10. nóvember 2002 í Flórens á Ítalíu

·        African Social Forum

 

_____________________________

 

Lýsing James Harding blaðamanns við Finacial Times á andófshreyfingunni í inngangi að greinaflokki snemma í september 2002.:

http://specials.ft.com/countercap/

 

It is, however, well co-ordinated. It is well-informed. It is increasingly well-funded. And, perhaps most alarming for elected politicians and corporate leaders, a growing number of people think it has mainstream values and a mass appeal.

It is not, as Mr Blair has described the protesters, a "travelling circus of anarchists", although, to be sure, there are clowns, arsonists and Molotov-cocktail throwing thugs within the movement. Nor is it just society's green fringe of unwashed hippies and Luddite reactionaries, although there are plenty of vegan spiritualists, unreconstructed communists, regressive utopians and smoked-out dreamers. And, while there is plenty of fuzzy thinking and fast-and-loose abuse of economic statistics, there is also a critique backed by respected economists, businesspeople and politicians.

Nor is it strictly speaking "anti-globalisation". The vast majority of activists are pro-globalisation, indeed products of it. The movement was welded together by the internet. Mass mobilisations, in Europe in particular, have been made possible by mobile phones. The unprecedented pitch of public feeling in the North for people in the South has coincided with cheap air fares between the two.

Instead, this is counter-capitalism. The new wave of political activism has coalesced around the simple idea that capitalism has gone too far. It is as much a mood as a movement, something counter-cultural. It is driven by the suspicion that companies, forced by the stock markets to strive for ever greater profits, are pillaging the environment, destroying lives and failing to enrich the poor as they promised. And it is fuelled by the fear that democracy has become powerless to stop them, as politicians are thought to be in the pockets of companies and international political institutions are slaves to a corporate agenda.

_____________________________

 

 

Slagorð:

Ya basta!

Another World is Possible

Towards a Different Europe!

Reclaim Europe

For Another Europe

The World Is Not For Sale

 

_____________________________

 

Public opinion polls in the U.S. have shown overwhelmingly for several years that the vast majority of the public--three-quarters--believes that large corporations have too much economic and political power. And then, if you single out segments of corporate power--Big Oil, Big Tobacco, Big Polluters, Big Insurance companies, as Al Gore singled out in his brief rise to popularity after his convention speech--then 90% of the American public is with you.

(John Cavanagh, January 25, 2002 - http://www.fpif.org/commentary/2002/0201gjm-cavanagh.html)


Einar Ólafsson   Forsíða - Greinar

 

 

 

 

 

 

A survey this summer in Le Monde, the French newspaper, showed 56 per cent of people in France thought multinational corporations had been the beneficiaries of globalisation. Just 1 per cent thought consumers and citizens had benefited.

_____________________________

 

 

Mótsögnin:

öflug, víðtæk og virk andófshreyfing, en pólitíska landslagið lítt breytt, hefðbundnir hægri flokkar og sósíaldemókrataflokkar, frekar litlir vinstri og/eða grænir flokkar og heldur vaxandi últra-hægri flokkar (nýjasta dæmið: Framfaraflokkurinn í Noregi með um 30% í skoðanakönnunum í fyrstu viku október 2002*).

Skil milli andófsins og þingræðissviðsins.

 

* Ath. útlra-hægriflokkarnir gjarna móti innflytjendum. Víða starfandi antifasistísk samtök (sjá http://www.motkraft.net) sem gera sig gildandi í andófhreyfingunni, en stundum mjög öfgakennd. Þessi samtök hafa verið starfandi alllengi, t.d. í Sviþjóð frá því um eða fyrir 1990, en almenn anti-rasistísk hreyfing virðist ekki öflug.