|
Einar Ólafsson |
Veljum öðruvísi veröld |
Ný tækifæri í heilbrigðisþjónustu?
|
|
|
eftir Einar Ólafsson |
|
|
|
11.febrúar 2009. Birtist á ogmundur.is 13. febrúar 2009. 27. janúar britist í vefdagblaðinu NEI greinarkorn sem
ég skrifaði i tilefni auglýsingar um málþing, sem stóð fyrir dyrum í fundarsal
Læknafélags Íslands undir yfirskriftinni „Ný tækifæri í
heilbrigðisþjónustu á Íslandi?“ Í auglýsingunni stóð: „Hvernig
viljum við sjá heilbrigðisþjónustuna á Íslandi í framtíðinni?“ Og þar
fyrir neðan: „Hvaða tækifæri eru til staðar í heilbrigðisþjónustu og
hvernig getum við nýtt þau?“ Tækifæri?
Þessi auglýsing vakti hjá mér ýmsar spurningar: „Við hver?“
spurði ég. „Tækifæri fyrir hvern?“ Nú má vera að viðbrögð mín hafi einkennst af fordómum. Ég hafði ekki tök
á að sækja ráðstefnuna og veit því ekki beinlínis um hvað var fjallað á
henni. En í auglýsingunni var markmið ráðstefnunnar sagt vera „að leiða
saman ólíka aðila sem vilja hafa áhrif á heilbrigðisþjónustuna í framtíðinni
og ræða hvernig hægt er að koma nauðsynlegum breytingum til leiðar.“ Það sem ég hjó fyrst eftir í auglýsingunni var orðið
„tækifæri“, vegna þess að ég hef á tilfinningunni að undanfarinn
áratug eða svo hafi orðið „tækifæri“ orðið æ algengara, nánast
tugga, og þá í merkingunni að hagnast, klifra upp, stækka. Prófið að
„gúgla“ orðið og fljótlega kemur upp setningin: „Lögð er
áhersla á að bjóða viðskiptavinum að fjárfesta í nýjum tækifærum.“ Nema þessi tugga varð til þess að ég fór að rýna í auglýsinguna og sá þá
að fyrirtækið Heilsulausnir stóð
fyrir henni. Leit á netinu hefur ekki gefið neinar nánari upplýsingar um það.
Fundarstjóri var framkvæmdastjóri Strategíu
ehf. Leit á netinu leiddi mig bara á Gulu síðurnar þar sem fyrirtækið er
kynnt sem ráðgjafaþjónusta. En það kom hins vegar í ljós að
framkvæmdarstjórinn, sem er kona, er á félagaskrá samtakanna Auður í krafti kvenna. Og þar er
ferilskrá sem sýnir glæsilega feril gegnum ýmis fyrirtæki, meðal annars setu
í gæðaráði Landspítala Íslands. Auður í krafti kvenna
Félagaskrá
þessara samtaka reyndist ákafleg áhugaverð lesning. Kannski má kalla þessi
samtök klúbb. Þar koma ýmsir þræðir saman. Þarna eru konur sem eru í
stjórnunarstöðum í ýmsum fyrirtækjum, einkum bönkum og verðbréfafyrirtækjum.
Svo er þarna framkvæmdastjóri lyfjasviðs Vistor
hf., sem er „leiðandi fyrirtæki á sviði markaðssetningar á lyfjum,
heilsuvörum, dýraheilbrigðisvörum sem og vörum fyrir heilbrigðisþjónustu og
rannsóknarstofur á Íslandi“ (www.visitor.is), framkvæmdastjóri Artasan ehf., sem sérhæfir sig
„í sölu og ráðgjöf á vörum og lausnum sem stuðla að bættri heilsu, svo
sem vítamínum, fæðubótaefnum og lausasölulyfjum“ (www.artasan.is), framkvæmdastjóri fjárreiðna
og upplýsinga hjá Landspítala-háskólasjúkrahúsi,
aðstoðarmaður fyrrverandi heilbrigðis-
og tryggingamálaráðherra, forstjóri Lyfjastofnunar,
forstjóri Heilbrigðisstofnunar
Suðurnesja og rekstrarstjóri Heilbrigðisvísindasviðs
Háskóla Íslands, svo fáeinar séu nefndar. Einnig stjórnunarráðgjafi hjá Capacent, rektor Háskólans í Reykjavík og reyndar líka fyrrverandi rektor sem nú
er þingmaður Sjálfstæðisflokksins
og framkvæmdastjóri Maður lifandi. Salt Investments
En aftur að ráðstefnunni. Meðal fyrirlesaranna voru forseti Heilbrigðisvísindasviðs Háskóla Íslands,
prófessors við kennslufræði- og
lýðheilsudeild Háskólans í Reykjavík, tveir sjúkraþjálfarar, annar þeirra
framkvæmdastjóri fyrirtækisins Sjúkraþjálfun
Styrkur ehf., heimilislæknir og hjúkrunarfræðingur sem er
framkvæmdastjóri SALT Health en
hún átti að fjalla um nýsköpun í heilbrigðisþjónustu. Á heimasíðu fyrirtækisins Salt Investments, , er Salt Health reyndar ekki skráð
sérstaklega sem sérstök deild í fyrirtækinu, en á starfsmannalistanum er
fyrrgreindur hjúkrunafræðingur og fyrirlesari, María Bragadóttir, titluð Managing Director – Health. En
þær deildir, sem þar eru skráðar eru: Salt
Pharma, Salt Properties, Salt Constructions, Salt Education, Salt Green, Lazy
Town og Capacent. Undir „Salt Pharma“ er sagt að mikilvægur
hluti af eignum Salt Investments
sé hlutur þess í Actavis. Undir „Salt Education“ kemur fram að að Salt Investments á 60% í eignarhaldsfélagi sem hefur verið
stofnað kringum Háskólann í Reykjavík.
Rektor Háskólans í Reykjavík er
Svafa Grönfeldt, áður aðstoðarforstjóri Actavis.
Ef við höldum svo áfram kemur fram undir „Salt Green“ að Salt Investments á núna
veitingastaðina Grænn kostur og Maður lifandi. Og svo er það Capacent, „leiðandi
þekkingarfyrirtæki með um 500 sérfræðinga á öllum Norðurlöndunum.“ Á heimasíðu fyritækisins
standa þessi fögru orð á ensku (ég læt þau óþýdd) undir fyrirsögninni Visions: „While fulfilling our
role and meeting our responsibilities in the financial world, we at Salt
Investments recognise that education, health and environmental matters are
areas that need careful consideration. These matters are of great importance
to us, and we focus our attention on projects that have a positive effect on
the environment and empower people to improve their quality of life.“ Fyrirtækið Salt Investments er að meirihluta í
eigu Róberts Wessmans, fyrrum forstjóra lyfjafyrirtækisins Actavis. Núna í byrjun janúar, þegar
fyrrverandi heilbrigðisráðherra kynnti sparnaðartillögur í heilbrigðismálum
og flutning verkefna frá Sankti
Jósepsspítala í Hafnarfirði til Heilbrigðisstofnunar
Suðurnesja, kom fram að Róbert Wessman hefði verði eitthvað að skoða sig
um þar. Í viðtali á mbl.is 9. janúar
tekur framkvæmdastjóri Heilbrigðisstofnunar
Suðurnesja vel í mögulegt samstarf sjúkrahússins við Róbert Wessman.
Einnig má vísa í stutta samantekt á þeim ágæt vef Leyniþjónusta götunnar og
grein Skúla Thoroddsen í Víkurfréttum 10. janúar. Bísnissbóla í heilbrigðisþjónustu?Í Morgunblaðinu 9. febrúar var stutt grein
eftir Berg Ebba Benediktsson undir fyrirsögninni „Hver verður næsta
bóla?“ Þar segir hann, að þótt ungur sé hafi hann þó fylgst með tveimur
efnahagslegum bólum gildna og springa. Sú fyrri var oftrú á
upplýsingatæknifyrirtæki, svo kom fjármálabólan nýsprungna og hann spyr hvort
sú næsta verði menntabólan og bendiri á alla skólana sem nú spretta upp. Og
mætti þá minna á ágæta bók Harðar Bergmann, sem kom út fyrir réttum tveimur
árum, Að vera eða sýnast, og ætti
að vera skyldulesning núna og hefði reyndar betur verið það þegar hún kom út.
Í kaflanum „Menntastaglið“ gagnrýnir
hann ofuráherslu á æ lengra skólanám og hvernig hugtakið menntun er
einskorðað við það. Og í næsta kafla fjallar hann um sjúkdómsvæðinguna:
„Það er gangur í skráningu nýrra sjúkdóma og stundum er gripið til
villandi tölfræði sem vekur ótta og örvar viðskipti við lyfjafyrirtæki.“ Ætli slíkt kallist ekki tækifæri í
heilbrigðisþjónustu? |
|
|