Einar Ólafsson  forsíða  greinar


 

 

Yfirlýsing friðarráðstefnunnar í Jakarta 19.-21. maí 2003

 

Fyrsti hluti, lauslega þýtt – eó

Frumtextinn er aðgengilegur á slóðinni

http://www.focusweb.org/popups/articleswindow.php?id=315

 

Við undirrituð, fulltrúar alþýðuhreyfinga frá 26 löndum í Asíu, Evrópu, Ástralíu, Afríku, Rómönsku Ameríku og Norður Ameríku, höfum komið saman í Jakarta í Indónesíu.

 

Við lýsum því yfir að innrásin og stryrjöldin gegn Írak er óréttlát, ólögleg og ólögmæt og við skorum á alþjóðasamfélagið að fordæma þessa árás sem Bandaríkin standa fyrir. Við krefjumst þess að allar erlendar hersveitir verði tafarlaust fluttar burt frá Írak og að Írökum verði leyft að ráða framtíð sinni sjálfir í samræmi við grundvallarreglur sjálfsákvörðunarréttar. Þessi ráðstefna skorar á ríkisstjórnir heims að viðurkenna enga þá stjórn sem sett verður á fót í Írak að undirlagi Bandaríkjanna og hernámsliðs þeirra.

 

Við leggjum til við hreyfingar sem berjast fyrir friði og réttlæti að komið verði á fót alþjóðlegum alþýðudómstóli til að kveða upp dóm yfir þeim sem bera ábyrgð á þessu stríði og rannsaka stríðsglæpi. Þeir sem stóðu fyrir þessu stríði verða að axla pólitíska, siðferðilega og efnahagslega ábyrgð á glæpum sínum.

 

Í þessu felst að þeir borgi kostnað af viðgerðum vegna stríðsins beint til Íraka sem ættu að stjórna enduruppbyggingu landsins óháðir erlendum fyrirtækjum, Alþjóðabankanum, Alþjóðagjaldeyrissjóðnum (IMF) og Sameinuðu þjóðunum. Á sama hátt verða fastafulltrúar í Öryggisráði SÞ að axla ábyrgð á afleiðingum meira en 10 ára viðskiptabanns. Við krefjumst þess að allar erlendar skuldir Íraks verði felldar niður. Jafnframt bendum við á hræsni Bandaríkjastjórnar sem heimtar niðurfellingu á þessum skuldum vegna eigin hagsmuna meðan hún krefst endurgreiðslu þungbærra skulda allra annarra þróunarlanda.

 

Meðan skriðdrekar og sprengjur eyðilögðu Írak hélt ísraelski herinn studdur af Bandaríkjunum áfram að myrða, áreita og fangelsa Palestínumenn með framferði sem minnir á apartheid-stefnuna í Suður-Afríku. Við heitum því að stuðla að alþjóðlegri baráttu til að binda endi á hernám Palestínu og krefjumst þess að landnámssvæðunum skilað aftur og allir palestínskir flóttamenn fái að snúa heim. Við fordæmum áframhaldandi íhlutun Bandaríkjanna í Palestínu og krefjumst þess að þjóðarréttur Palestínumanna verði viðurkenndur sem forsenda réttláts og þar með viðvarandi friðar á þessu svæði.

 

Við lítum á innrásina í Írak sem hluta af því efnhagsstríði sem nú er háð gegn þjóðunum í suðri. Undir stjórn Alþjóðabankans, Alþjóðagjaldeyrissjóðsins (IMF) og Alþjóðaviðskiptastofnunarinnar (WTO) hefur heimur okkar í æ ríkari mæli einkennst af óréttlæti og ójöfnuði. Fundur WTO í Cancún í Mexíkó í september mun verða annar vettvangur þar sem leiðtogar hins heimsvaldasinnaða heims munu leggja ráðin. Þeir eru að leiða yfir heiminn röð styrjalda í sókn sinni eftir olíu og efnahagslegum og pólitískum yfirráðum til að tryggja undirokun verkalýðsstéttarinnar og hins fátæka fjölda.

 

Í nafni baráttu gegn „hryðjuverkum“ hefur Bandaríkjastjórn skapað hið óréttlætanlega hugtak fyrirbyggjandi (preemptive) stríð. Undir því merki réðist hún á Afganistan og síðan Írak og hefur nú í sigti Sýrland, Íran, Norður-Kóreu, Venesúela, Kólumbíu, Kúbu eða hverja þá þjóð aðra sem virðist hafna pólitískum og efnahagslegum hagsmunum Bandaríkjastjórnar.

 

Við bendum á vaxandi hernaðarhyggju í heiminum sem kemur fram bæði í opnum og leyndum stríðum og útbreiðslu bandarískra herstöðva, vaxandi útgjöldum til hernaðar og hernðaraðgerðum. Við andæfum líka hverskyns árásarstefnu, hvort sem er gegn íbúum Aceh, Mindanao, Kasmír eða Kúrdistan.

 

Í þessu andrúmslofti hernaðarhyggju verður áreiti lögreglu gagnvart jaðarhópum, innflytjendum og þjóðernisminnihlutum æ meira. Við krefjumst alþjóðlegrar afvopnunar. Sérstaklega krefjumst við eyðingar allra kjarnorkuvopna. Við styðjum kröfur um að Miðausturlönd verði svæði sem verði laust við gereyðingarvopn, ekki síst í Ísrael, það land sem hefur mestan eyðingarmátt.

 

Við einsetjum okkur að halda áfram að byggja upp hina alþjóðlegu hreyfingu fyrir friði og réttlæti sem sýndi styrkleika sinn með svo afgerandi hætti dagana 14.-15. febrúar 2003 þegar milljónir manna gengu gegn stríði.

 

Grundvallarstefna okkar felst meðal annars í að byggja upp sanna alþjóðahyggju að neðan þar sem við myndum nýtt alþjóðasamfélag sem byggist á jöfnuði og lýðræði. Jafnfarmt þessu alþjóðlega starfi munum við einnig beita okkur gagnvart okkar eigin þjóðlegu ríkistjórnum hvar sem þær leggja eitthvað af mörkum til styrjalda, hernaðarhyggju og nýfrjálshyggju.

 

Við höfnum stríði í hvaða mynd sem er, hvort sem eru opin, yfirlýst stríð milli ríkja, stríð gegn alþýðuhreyfingum, efnahagsleg stríð gegn fátæku fólki eða stríð gegn pólitískum baráttumönnum og andstæðingum ríkjandi skipulags. Við stefnum að hinni breiðustu mögulegu einingu meðal okkar ólíku samtaka, þ.á.m. samtaka frá hinu íslamska samfélagi, umhverfissamtaka og samtaka gegn kynþáttahyggju og heimsvaldastefnu.

 

Við skorum á öll samtök, alþýðuhreyfingar og einstaklinga sem eru sammála greiningu okkar og aðgerðaáætlun að sameinast í sameiginlegu átaki til myndunar alþjóðlegrar Samstöðuhreyfingar fyrir heimsfriði (Solidarity Network for Global Peace) á næstunni, sérstaklega í sambandi við G-8 fundinn í Evian, WTO-fundinn í Cancún, hin svæðisbundnu Social Forum og næsta World Social Forum í Bombay.

 

Við trúum því að heimur án styrjalda, arðráns, fátæktar og kúgunar sé mögulegur. Við sjáum hvernig þessi möguleiki sýnir sig í hinum vaxandi hreyfingum æskufólks, kvenna, verkamanna, námsmanna, innflytjenda, atvinnulausra og baráttufólks fyrir friði, mannréttindum og réttlæti og í öllu því fólki sem sameinar anda sinn, orku og vinnu í baráttu fyrir sönnum friði sem byggist á réttlæti um allan heim fyrir alþýðu heimsins.