|
Birtist í Mbl.
14.12.2004 Fréttirnar frá Írak verða skelfilegri með hverjum deginum. Þar er verið að fremja stríðsglæpi og ráðamenn okkar hafa gert okkur samseka um þá. Í okkar nafni hefur ástandið í landinu og líðan óbreyttra borgara orðið verrri en nokkru sinni fyrr þrátt fyrir ógnarstjórn Saddams Hussein, stríð, loftárásir og 12 ára viðskiptabann. Þegar ég var þar sumarið 2003 ríkti lögleysa í landinu og margir voru uggandi um hag íbúanna en helmingur þeirra er undir 16 ára aldri. Meðal þeirra var Margaret Hassan sem nú hefur líklega verið líflátin af íslömskum hryðjuverkahópi. Ég heyrði bæði hana og fleiri konur lýsa þeirri framtíðarsýn sem þær sáu fyrir sér ef Bandaríkjamenn og Bretar létu ekki af hernáminu og þær lýsingar eru því miður samhljóma ástandinu sem þarna ríkir í dag. Þær höfðu áhyggjur af stöðu kvenna í Írak og vaxandi hryðjuverkum gegn þeim af hendi íslamskra öfgahópa, m.a. hópi sem kallar sig Mujahideen Shura og hefur lýst því yfir að þeir muni drepa hverja þá konu sem ekki gengur með blæju (hijab). Þessi hryðjuverk hafa fréttastofur hérlendis þó ekki talað mikið um. Í norðurhluta Írak í borginni Það sem innrás og herseta hefur fært írösku þjóðinni er einna helst lögleysan og uppgangur fasískra íslamskra hryðjuverkahópa sem með hræðslu og hryllingi vilja koma á miðaldalögum sem bitna verst á konum og börnum.
Samtök kvenfrelsis í Írak (Organization
of Women’s Freedom in Örlög Margaretar Hassan réðust af afvegaleiddri pólitískri stefnu karla sem í krafti stríðstóla og vegna menningarlegs ólæsis hafa varðað leiðina fyrir ofbeldi og stjórnleysi. Ekki í mínu nafni! Guðbjörg Sveinsdóttir |