|
Einar Ólafsson |
Veljum öðruvísi veröld |
Við eigum völ á öðruvísi veröld
|
|
|
eftir Einar Ólafsson |
|
|
Birtist sem leiðari í Kópi, blaði Vinstri grænna í Kópavogi, í nóvember 2008 Góðærið var blekking. Hrein skuldastaða íslenska
þjóðarbúsins nær þrefaldaðist frá 1990 til 2000 og þrefaldaðist aftur frá
árinu 2000 til þriðja ársfjórðungs 2007. Ríkisstjórnin hreykti sér af góðri
stöðu ríkissjóðs. Þá var búið að selja verðmætar eignir, færa kostnaðarsöm
verkefni til sveitafélaganna auk þess sem meðalskattbyrði einstaklinga jókst
um rúmlega fimmtung frá 1993 til 2007,
úr 18% í 21,6%. Mest jókst hún hjá hinum tekjulægstu meðan hún
minnkaði hjá hinum tekjuhæstu. Þetta sýnir nýleg skýrsla frá
fjármálaráðuneytinu. Tekjur hækkuðu lítið hjá fjölda fólks sem starfar við
ýmiskonar framleiðslu og þjónustustörf. Enn er verið að borga fólki laun
undir 150 þúsund krónum á mánuði. Það voru ekki allir með í dansinum kringum
gullkálfinn. Sumir áttu ekki einu sinni fyrir innganginum á ballið. Samt er
þeim nú sendur reikningurinn. Allir eiga að borga. Skuldastaða þjóðarbúsins óx. Bankarnir uxu og urðu
margfalt stærri en þetta skulduga þjóðarbú. Risavirkjun og álver voru byggð.
Hús fyrir íbúðir og atvinnustarfsemi voru byggð í stórum stíl og
sveitarfélögin kepptust um að selja lóðir. Og nú er þeim
skilað og hús standa auð við nýlagðar götur. Auðvitað gat þetta ekki gengið. Og við því var varað.
En nú, þegar fyrsta sjokkið er afstaðið, þá kemur afneitunin aftur: Þetta var
krónunni að kenna, þetta sýnir að við verðum að ganga í Evrópusambandið. Við
megum ekki loka okkur inni, við verðum að vera með í hnattvæðingunni. Árum saman hefur verið haldið uppi andófi víða um heim
gegn hnattvæðingunni eins og hún er, hnattvæðingu á grundvelli
stórfyrirtækjanna, hnattvæðingu nýfrjálshyggunnar. Evrópusambandið er líka
undirlagt af nýfrjálshyggjunni og andófið gegn hnattvæðingunni hefur líka beinst
gegn Evrópusambandinu. Er lausnin nú að loka sig inni í innmúruðu
ríkjasambandi á forsendum stórauðvaldsins? Vinstrihreyfingin – grænt framboð hefur varað við
stóriðjustefnunni bæði með efnahagslegum og umhverfislegum rökum, VG varaði
við einkavæðingu og útþenslu bankanna, VG hefur barist fyrir því að Ísland
sníði sér stakk eftir vexti, að grunnnstoðirnar verði efldar og skapað rúm og
aðstæður fyrir smá og meðalstór fyrirtæki sem vinna í sátt við umhverfi sitt.
Úti í samfélaginu er fjöldi fólks sem er tilbúið til nýta slíkt rými og
aðstæður, stjórnmálaflokkarinir þurfa ekki að standa fyrir slíku, þeirra er
að skapa aðstæðurnar. Allan undanfarinn áratug hefur verið til öflug
alþjóðleg hreyfing, stundum kölluð alþjóðlega réttlætishreyfingin, sem hefur bent
á aðrar leiðir en hinar stórkallalegu leiðir fjölþjóðafyrirtækjanna og
fjármálabraskaranna. Sumir hafa skopast að VG, þetta sé svona
fjallagrasaflokkur, gamaldags afdalaflokkur. En reyndin er sú að VG hefur
einn íslenskra stjórmálaflokka verið í einhverjum takti við þessa alþjóðlegu
hreyfingu sem á undanförnum árum hefur varað við ógöngum nýfrjálshyggjunnar
og hnattvæðingar hennar, horft fram á við og barist fyrir annars konar
lausnum. Væri ekki
ráð að skoða nú þær lausnir fordómalaust? |
|
|