|
5. jan.
2007 - birtist í Fréttablaðinu örlítið stytt 10. jan. 2007 Það hlýtur að vekja ýmsar spurningar þegar auðmaður fer
fram á að bætt sé við lóð, sem ekki er á skipulagi, til að fullnægja óskum
hans af því að hann fékk ekki úthlutað lóð þegar dregið var. Enn frekari
spurningar vakna þegar hann kemur á fund bæjarstjóra með þetta erindi viku
eftir að þeir tveir undirrita samkomulag um fjárveitingu fyrirtækis á hans
vegum til skóla í bænum, og auk þess situr skólastjóri viðkomandi skóla í
bæjarstjórn fyrir sama flokk og bæjarstjórinn. Hér er vísað til beiðni
Þorsteins Vilhelmssonar um að bætt verði við lóð við götuenda á Rjúpnahæð í
Kópavogi. Þess ber að geta að þessi beiðni mun enn vera óafgreidd
til umfjöllunar í eðlilegum farvegi. En verði hún samþykkt verður það
væntanlega gegn vilja minnihlutans, allavega Vinstri grænna. Slík samþykkt
væri í hæsta máta óeðlileg, en kannski bara venjulegt dæmi um spillingu. Það
væri í sjálfu sér alvarlegt, en öllu alvarlegri er þó hinn endinn á þessari
sögu, sem er fjárstyrkur tveggja fyrirtækja, eignarhaldsfélaganna Norvik hf
og Ránarborgar ehf, sem er í eigu Þorsteins Vilhelmssonar, til Lindaskóla í
Kópavogi. Um er að ræða 17 milljóna króna styrk næstu þrjú ár til að
„hefja markvisst skipulag á viðbótar enskukennslu og samþættingu í
íþrótta/hreyfifærni og útikennslu í 1.- 4. bekk
á tímabilinu 2006 – 2009.“ Markmiðið er að haustið 2009 verði 35 stunda
kennsla á viku orðin að veruleika (það er reyndar spurning hvort eðlilegt sé
að stefna að 35 stunda vinnuviku 6-10 ára barna). Gunnar I. Birgisson
bæjarstjóri segir svipað fyrirkomulag hafa verið tekið upp í Kópavogsskóla
síðastliðið haust (Mbl. 21. des). Hann telur það „mikilvægt að fyrirtækin
taki þátt í menntun barnanna okkar“ og segir „menn
hafa mikinn metnað og reyna að auka menntunina og hækka þjónustustigið í
skólunum.“ Það er kannski smekksatriði hvort það sé til marks um
metnað að kría fé út úr fyrirtækjum til að halda uppi kennslu í grunnskólum,
sérstaklega þegar forsvarsmenn bæjarins guma af sterkri fjárhagsstöðu. En
hvað sem því líður, þá er hér um hápólitískt mál að ræða. Það er
grundvallaratriði hvort eigi að reka opinbera skóla, þó ekki sé nema að hluta,
fyrir styrki frá einkafyrirtækjum. Nógu vafasamt er hvort eigi að leita til
fyrirtækja um styrki til einstakra viðburða í skólanum, en hér er um
viðvarandi starfsemi að ræða sem bersýnilega þykir eðlileg og mikilvæg.
Bæjarfélaginu ber að leggja fé til slíkrar starfsemi. Talað er um samfélagslega ábyrgð fyrirtækja. Samfélagsleg
ábyrgð fyrirtækja felst fyrst og fremst í því að kjör og aðbúnaður
starfsmanna séu í góðu lagi, að vera samfélaginu til nokkurs gagns og
starfa í sátt við umhverfið. En það er í fyllsta máta óeðlilegt að opinberir
skólar séu reknir með styrkjum frá fyrirtækjum. Slíkt er í rauninni
afturhvarf til fyrri tíma. Það er ekki hlutverk eignarhaldsfélaga að taka
þátt í menntun barnanna. Hins vegar eiga þau að borga fulla skatta til samfélagsins,
skatta sem m.a. nýtast til eða reka skóla samkvæmt ströngustu kröfum
nútímans. Guðbjörg Sveinsdóttir er varabæjarfulltrúi Vinstri
grænna í Kópavogi |