Einar Ólafsson  forsíða  greinar


Einar Ólafsson

Ráðstefna um andóf gegn bandarískum herstöðvum
World Social Forum, Mumbai, 17. og 20. janúar 2004
og umræður í kjölfar hennar.
5. febrúar 2004

Hér er aðeins drepið á helstu atriðin. Von er á ítarlegri skýrslu.
http://www.focusweb.org/popups/articleswindow.php?id=405

Ráðstefnuna sóttu 122 fulltrúar frá 34 löndum.

Þessi ráðstefna var fyrsta skrefið í að koma á samstarfi baráttumanna gegn bandarískum herstöðvum um allan heim.

Með því að halda ráðstefnuna í samhengi við WSF var baráttan gegn herstöðvum Bandaríkjanna sett í samhengi við hina víðtækari alþjóðlegu hreyfingu gegn kapítalísku hnattvæðingunni og heimsvaldastefnunni.

Auk margra sem hafa lengi barist gegn herstöðvum Bandaríkjanna sóttu ráðstefnuna fulltrúar annarra hreyfinga, svo sem umhverfishreyfinga, mannréttindahópa, kvennahreyfinga og baráttumanna gegn alþjóðafjármálastofnunum (WTO, WB, IMF). Það undirstrikaði enn frekar það samhengi sem nauðsynlegt er að setja herstöðvar Bandaríkjannaog baráttuna gegn þeim í.

Á ráðstefnunni voru umræðurnar tvíþættar: 

Annarsvegar um herstöðvar Bandaríkjanna og samhengi þeirra og baráttunnar gegn þeim við hnattvæðinguna og baráttuna gegn henni og hvað ræður hernaðarstefnu Bandaríkjana.

Hinsvegar um markmið þessarar hreyfingar herstöðvaandstæðinga, helstu verkefni hennar og hvernig samstarfinu yrði best háttað.

Sem fyrstu verkefni var rætt um að kanna stöðuna í herstöðaneti Bandaríkjanna og baráttuna gegn herstöðvunum. Til að virkja fleiri í heimshreyfinguna var talið nauðsynlegt að koma upp vefsíðu. Lögð var áhersla á þátttöku í aðgerðunum 20. mars og einnig var rætt um alþjóðlegan dag gegn herstöðvum Bandaríkjanna án þess að niðurstaða fengist (sjá að neðan).

Ákveðnar pólitískar spurningar vöknuðu: Að hve miklu leyti á að einblína á bandarískar herstöðvar? Ætti að hafa sjónarsviðið víðara og láta það ná til almennrar andheimsvalda- og andhernaðarstefnu?

Umræður í kjölfar ráðstefnunnar: 

Rætt er um hvaða dag eigi að velja fyrir alþjóðlegar aðgerðir gegn herstöðvum Bandaríkjana. Tillaga hefur komið um þjóðhátíðardag Bandaríkjamanna 4. júlí og hafa margir tekið undir hana og margir voru fylgjandi henni á ráðstefnunnií Mumbai. Aðrir hafa lýst efasemdum um þá dagsetningum; ástæður m.a.:

Sú dagsetning gæfi tilefni til að túlka aðgerðirnar frekar sem aðgerðir gegn bandarísku þjóðinni en bandarísku heimsvaldastefnunni og gæti styggt suma Bandaríkjamenn sem annars væru vísir til að hafa samúð með baráttu okkar.

Þá hefur einnig verið bent á að í Mumbai var talað um að hafa sem undirkröfu undir aðalkröfuna „Gegn bandarískum herstöðvum“ (No US-bases) kröfuna „Burt með allar herstöðvar allsstaðar“ (Close down all military bases world-wide). Með því að velja 4. júlí telja sumir að ekki sé tekið tillit til þeirra sem telja þá kröfu mikilvæga. Margir eru t.d. frekar að berjast gegn NATO-herstöðvum en beinlínis bandarískum og í Þýskalandi finnst mörgum mikilvægt að hafa undirkröfuna með af því að alls kyns nýnasistar halda uppi kröfunni gegn bandarískum herstöðvum. Sumsstaðar er mikilvægt að berjast gegn breskum og frönskum herstöðvum og í Indlandi og Pakistan er almenn barátta gegn herstöðvum mikilvæg o.s.frv. 

Einnig hafi 4. júlí tvöfalda merkingu eins og 14. júlí í Frakkalandi, sumir líti enn á 4. júlí sem byltingardag. Hins vegar hefur t.d. verið bent á að sjáfstæðisyfirlýsingin frá 4. júlí 1776 er að hluta yfirlýsing gegn erlendum herstöðvum.

Þá má geta þess að (CAAB) www.caab.org.uk í hefur staðið fyrir mótmælaaðgerðum 4.júlí síðan snemma á 9. áratugnum og munu halda því áfram. 

Ýmsar aðrar dagsetningar hafa verið nefndar en ekki mikið ræddar.

Fram hafa komið raddir um að rétt sé að hefja kröfuna gegn bandarískum herstöðvum - og herstöðvum almennt - á loft strax 20. mars.

Loks er þess að geta að Shcool of the Americas Watch (www.soaw.org/new/) stendur fyrir árlegum aðgerðum gegn þessum her- og heimsvaldaskóla 27.-30. mars.