Einar Ólafsson

 

Uppákomuleysi

 

     Viđ undirbúning bókahátíđarinnar fékk formađur undirbúningsnefndarinnar ţá hugmynd ađ panta uppákomu hjá uppákomulistamanninum fyrir opnun hátíđarinnar. Uppákomulistamađurinn tók vel í ţađ. Hann var fljótur ađ fá hugmyndir. Hann hugsađi:

     Ég stilli upp bók og bíl. Legg bókina á götuna uţb. 1 m fyrir framan framhjól bílsins. En hvernig skal bíllinn vera?

     Og uppákomulistamađurinn dró fram í huga sér allar hugsanlegar gerđir og stćrđir bíla. Og svo hugsađi hann:

     Bók og bíl verđur ađ skođa í samhnegi. Hvađa bók skal nota?               

     Og hann leiddi í huga sér ýmsar tegundir bókmennta bćđi í pappírsbandi og skinnbandi. Og svo hugsađi hann:

     Í upphafi skal ađ tilgangi spyrja. Og ţá mćtti svara: Bara. Eđa: vél gagnvart anda. Og bókin er andans tákn. (Ţá kemur gárunginn og segir: Sjáiđi, vélin rennur en andinn situr sem fastast, – og gćti bćtt viđ: enda bundinn í skinn. En gárunginn sífellt gasprar og ég segi: Sérđu ekki, vélin rennur yfir andann, – hún yfirkeyrir andann. En gárunginn svarar ađ bragđi: Velbundinn andi ţolir ađ verđa undir bíl. Kannski laskast bandiđ, en ekki er andinn band ţótt í bandi sé. Og ţá segi ég: Einmitt. Gagnvart vélinni fer lítiđ fyrir andanum, en samt er hann jafngóđur ţótt fullhlađinn vörubíll međ aftanívagni aki yfir hann.)

     Hugsađi uppákomulistamađurinn. Og ţannig varđ niđurstađa hans:

     Ekki er hćtta ţótt vél yfirkeyri andann ţví andinn er sterkur (einkum í skinnbandi). Ţví veljum viđ stóran og ţungan vörubíl, fullhlađinn međ aftanívagni (5-6 hásingum alls) og leggjum fyrir framan litla bók (td. Bókina um veginn).

     Og enn hugsađi uppákomulistamađurinn:

     Raunin er sú ađ ţví minni sem bókin er ţví betur stenst hún yfirkeyrsluna, – og ţarf ţá jafnvel ekki ađ vera í skinnbandi.

     Ţetta ţótt útgefanda Bókarinnar um veginn góđ hugmynd og í bókarinnar anda og var fús til ađ lána hana, einkum ţar sem hún ţurfti ekki ađ vera í skinnbandi. En vörubílaeigendum ţótti hugmyndin asnaleg og neituđu ađ lána bíl án endurgjalds. Og ţar sem rithöfundasambandiđ stóđ ađ bókahátíđinni og var blankt var hún opnuđ án uppákomu.

 

 

© Einar Ólafsson