22. janúar 2004
Miðvikudaginn 21.
janúar lauk fjórðu alþjóðlegu ráðstefnu alþýðuhreyfinganna, eða hvernig sem
maður reynir nú að þýða World Social Forum (WSF). Að þessu sinni var ráðstefnan
haldin í Mumbai (sem áður hét Bombay) á Indlandi. Fyrstu þrjár ráðstefnurnar
voru í Porto Alegre í Brasilíu. Fyrstu ráðstefnuna,árið 2001, sóttu um 20
þúsund manns og var það miklu meira en búist var við. Næst komu 55 þúsund manns
og árið 2003 voru 100 þúsund manns á ráðstefnunni. Talið er að álíka margir
hafi sótt ráðstefnuna nú. Skráðir ráðstefnugestir voru frá 132 löndum og 2660
samtök voru skráð sem aðilar að ráðstefnunni. Ef einhver hefur séð eða heyrt
eitthvað um þetta í íslenskum fjölmiðlum þætti mér vænt um að frétta af því.
Þessi ráðstefna
er raunar engin ein ráðstefna heldur mörg hundruð ráðstefnur, fundir og
samkomur til að ræða þann vanda sem steðjar að alþýðu heimsins á tímum
hnattvæðingar, óhefts kapítalisma, heimsvaldastefnu, hernaðarhyggju, arðráns og
umhverfisspjalla. Þessar ráðstefnur voru upphaflega fyrst og fremst sóttar af
liðsmönnum samtaka sem hafa haft sig í frammi gegn hinni kapítalísku
hnattvæðingu en þrátt fyrir tómlæti fjölmiðla hafa æ fleiri áhrifamenn, sem
ekki hafa verið þekktir fyrir að standa í götumótmælum, látið sig þessar
ráðstefnur varða. Meðal hundraða manna sem fluttu framsögur eða tóku þátt í
pallborðsumræðum má nefna eftirtalda ef einhverjir kannast við nöfnin: Shirin Ebadi, Arundhati Roy, Ahmed Ben Bella, Mustafa Barghouti, Mary Robinson,
Vandana Shiva, Fausto Bertinotti, Joseph Stiglitz, Walden Bello, George Monbit,
Rigoberta Menchu Tum, Eric Toussaint, Winnie Mandela, Ramsey Clark og meira að
segja Paul Nyrup Rasmussen. Sum þessara nafna hafa vissulega orðið til þess að ýmsir hinna róttækari
hafa óttast að bitið sé að fara úr WSF. Það þarf þó ekki að vera. Þess má geta
að stefnt er að því að halda þessar árlegu ráðstefnur utan Evrópu og
Norður-Ameríku til þess að fólk frá hinum fátækari löndum Asíu, Afríku og
Rómönsku Ameríku eigi hægara með að koma og nú þótti t.d. mikils um vert að
færa ráðstefnuna frá Brasilíu til Indlands og væntanlega verður reynt að halda
hana í Afríku sem fyrst. En svona rétt sem dæmi um þann anda sem einkennir
þessar ráðstefnur má geta þess að hvorki Coca-Cola né Pepsi var í boði til að
svala þorstanum. Hins vegar var nóg af
ávaxtasafa sem framleiddur var heima fyrir. Og tölvukerfi sem notuð voru
í sambandi við ráðstefnuna voru sótt til Linux frekar en Microsoft.
Hér verður ekki
gerð tilraun til að fara neitt í saumana á öllum þeim umræðum sem hafa verið í
Mumbai undanfarna daga. Vonandi gefst tími til þess síðar – að einhverju leyti.
En ráðstefnunni lauk með fjöldagöngu tugþúsunda manna sem riðluðu umferðinni í
milljónaborginni og þar var haldið upp kröfum og slagorðum gegn stríði,
heimsvaldastefnu, arðráni og öðrum andstyggðarfylgifiskum kapítalismans.
TerraViva: http://www.ipsnews.net/focus/tv_mumbai/index.asp
India Indymedia: http://india.indymedia.org/
Tidskriftcentret.dk: http://www.tidsskriftcentret.dk/index.php?id=319
IV Ciranda: http://www.ciranda.net/publique/
Umfjöllun á síðu WST: http://www.forumsocialmundial.org.br/noticias_01.asp?cd_news=956
Lokaávarp 4. WSF: http://www.focusweb.org/popups/articleswindow.php?id=402
Vefur WSF 2004: http://www.wsfindia.org/event2004/wsforg.php
© Einar Ólafsson – http://notendur.centrum.is/~einarol